Artykuł sponsorowany

Powiększanie warg sromowych – na czym polega zabieg i jakie są efekty

Powiększanie warg sromowych – na czym polega zabieg i jakie są efekty

Powiększanie warg sromowych (augmentacja warg sromowych większych) polega na podaniu wypełniacza w celu zwiększenia objętości i poprawy ochronnej funkcji warg sromowych. Najczęściej stosuje się usieciowany kwas hialuronowy wstrzykiwany kaniulą w znieczuleniu miejscowym. Zabieg ma charakter małoinwazyjny i trwa zwykle 30–60 minut. Poniżej opisujemy przebieg, wskazania, przeciwwskazania oraz możliwe działania niepożądane i zalecenia po zabiegu. Treść ma charakter informacyjny i nie stanowi reklamy ani porady medycznej.

Przeczytaj również: Jak przywrócić blask włosom? Zabiegi pielęgnacyjne w salonie kosmetycznym Banino

Na czym polega powiększanie warg sromowych większych?

Podczas zabiegu specjalista podaje w obręb warg sromowych większych preparat na bazie kwasu hialuronowego. Preparat jest podawany kaniulą, co zmniejsza liczbę koniecznych wkłuć i pozwala równomiernie rozprowadzić materiał. Zastosowanie znieczulenia miejscowego (krem lub zastrzyk) ogranicza dyskomfort procedury.

Przeczytaj również: Jakie są najważniejsze zadania lekarza rodzinnego w systemie ochrony zdrowia?

Głównym celem jest zwiększenie objętości, poprawa jędrności oraz uzupełnienie tkanek, które pełnią funkcję mechanicznej osłony wejścia do pochwy. W niektórych przypadkach obserwuje się także poprawę nawilżenia skóry warg sromowych.

Przeczytaj również: Optyk a zdrowie oczu. Jak dbać o wzrok i kiedy zgłosić się do specjalisty?

Wskazania medyczne i funkcjonalne

Wizyta kwalifikacyjna służy ocenie, czy zabieg jest odpowiedni dla danej osoby. Najczęstsze wskazania obejmują:

  • zbyt małą objętość warg sromowych większych (wrodzoną lub nabytą),
  • zmiany związane ze starzeniem, połogiem, istotnym spadkiem masy ciała lub okresem okołomenopauzalnym,
  • nawracające otarcia i podrażnienia w obrębie sromu podczas aktywności ruchowej lub noszenia bielizny/odzieży przylegającej,
  • potrzebę poprawy osłony mechanicznej w celu ograniczenia kontaktu delikatnych struktur z czynnikami zewnętrznymi.

Decyzję o kwalifikacji podejmuje osoba wykonująca zabieg po analizie wywiadu, badania przedmiotowego oraz wykluczeniu przeciwwskazań.

Przygotowanie do zabiegu

Przygotowanie obejmuje konsultację medyczną, podczas której zbiera się wywiad, ocenia stan skóry i błon śluzowych oraz wyklucza infekcje okolicy intymnej. Zazwyczaj zaleca się:

  • odroczenie zabiegu w przypadku aktywnej infekcji, podrażnienia lub uszkodzeń naskórka,
  • ograniczenie leków wpływających na krzepnięcie krwi (po konsultacji z lekarzem),
  • zachowanie higieny okolicy zabiegowej i ogolenie włosów tylko jeśli jest to zalecone,
  • przyjście na zabieg w wygodnej, przewiewnej bieliźnie.

Przebieg zabiegu krok po kroku

1) Znieczulenie miejscowe za pomocą kremu lub iniekcji. 2) Dezynfekcja pola zabiegowego. 3) Podanie wypełniacza w planowane warstwy tkanek przy użyciu kaniuli. 4) Delikatne uformowanie obszaru przez masaż. 5) Instruktaż pozabiegowy i ustalenie terminu kontroli. Całość trwa zazwyczaj 30–60 minut.

Efekty i możliwe korzyści funkcjonalne

Bezpośrednio po zabiegu okolica może być obrzęknięta i tkliwa, co zwykle ustępuje w krótkim czasie. Po okresie wygojenia pacjentki często zauważają:

– zwiększenie napięcia i jędrności tkanek, – uczucie lepszej ochrony delikatnych struktur, – poprawę komfortu w trakcie aktywności fizycznej i przy doborze odzieży, – bardziej nawilżoną skórę okolicy warg sromowych. Ostateczny rezultat ocenia się po ustąpieniu obrzęku zgodnie z zaleceniami osoby prowadzącej.

Bezpieczeństwo, możliwe działania niepożądane i przeciwwskazania

Zabieg należy do procedur małoinwazyjnych, jednak jak każda ingerencja medyczna wiąże się z ryzykiem. Możliwe są m.in.: obrzęk, zasinienia, tkliwość, asymetria, grudki, reakcje nadwrażliwości, infekcja, zaburzenia czucia, rzadko przemieszczenie preparatu. Niekiedy wymagana jest wizyta kontrolna lub korekta.

Przeciwwskazania zwykle obejmują: aktywne infekcje okolicy intymnej lub uogólnione, nieuregulowane choroby przewlekłe, zaburzenia krzepnięcia, ciążę i okres karmienia piersią, znane reakcje alergiczne na składniki preparatu, świeże zabiegi w tym obszarze oraz brak kwalifikacji po badaniu.

Stosowanie wyrobów medycznych powinno odbywać się przez uprawnionych profesjonalistów, zgodnie z przeznaczeniem i dokumentacją producenta.

Alternatywne metody i wybór rozwiązania

Alternatywą jest wypełnianie własnym tłuszczem (lipofilling). Procedura jest dłuższa, obejmuje pobranie, przygotowanie i podanie tkanki tłuszczowej. Wybór metody zależy od oceny indywidualnej, oczekiwań oraz możliwych przeciwwskazań. Decyzję podejmuje specjalista po konsultacji i badaniu.

Zalecenia po zabiegu

Po augmentacji zwykle zaleca się: utrzymanie higieny okolicy, unikanie ucisku i intensywnej aktywności fizycznej przez wskazany czas, czasowe ograniczenie współżycia, noszenie przewiewnej bielizny, chłodne okłady według zaleceń oraz zgłoszenie się na kontrolę. W razie niepokojących objawów (narastający ból, asymetria, gorączka, nasilony obrzęk) należy skontaktować się z osobą wykonującą zabieg lub właściwą placówką.

Jak często rozważa się powtórzenie zabiegu?

Konieczność i termin ewentualnego powtórzenia ustala się indywidualnie podczas kontroli. W praktyce klinicznej ponowną procedurę rozważa się zwykle co 12–15 miesięcy, z uwzględnieniem zmian anatomicznych, metabolizmu tkanek oraz oczekiwań pacjentki. Harmonogram powinien wynikać z badania i obiektywnej oceny specjalisty.

Kto może skorzystać z konsultacji?

Konsultację rozważa się zarówno u młodych kobiet, jak i w okresie okołomenopauzalnym, po istotnej redukcji masy ciała lub przy zmianach wynikających z procesu starzenia tkanek. Pierwszym etapem jest wizyta kwalifikacyjna, która pozwala zweryfikować wskazania, wykluczyć przeciwwskazania i omówić możliwe scenariusze postępowania.

Informacje o procedurach z zakresu ginekologii estetycznej i medycyny regeneracyjnej w regionie można znaleźć tutaj: powiększanie warg sromowych w Koninie. Materiał ma charakter edukacyjny i nie stanowi zachęty do skorzystania z usług.